Hi, ik ben Mila. 36, en single.

En als ik ’s nachts niet kan slapen, neem ik soms voice memo’s op. Gewoon om mijn hoofd leeg te maken. Eerst ging het over gewone dingen. Werk. Wijn. Mijn kat. Maar sinds er een man aan de overkant van de straat woont, gaan mijn memo’s steeds vaker over hem. Ik heb hem zelfs een naam gegeven: Thom. Ik weet niet waarom ik naar hem blijf kijken. En soms vraag ik me af… of hij misschien ook naar mij kijkt.

Luister je mee naar mijn persoonlijke story vol nachtelijke gedachten en voice memo’s?