Ik vind het bijzonder om een kijkje te krijgen in Henriëtte’s leven en haar reis. Ik snap wel waarom de tolerantie t.o.v. trans mensen is verminderd. Dit heeft vooral te maken met de opkomst van puberteitsblockers. Ook begrijp ik niet waarom een neuscorrectie en ‘vrouwenkleding’ nodig zijn om je vrouw te VOELEN. Dit soort redenering voedt het idee dat er typisch vrouwengedrag bestaat, vrouwenkleding en een vrouwenuiterlijk. Henriëtte zegt dat er veel genders bestaan maar wil zelf wel uitdrukkelijk ‘vrouw’ zijn - waarom? Ik vind dat ze zich heel erg focust op het ‘beeld’ vrouw, en dat op een erg stereotypische wijze. Ook dit kan schuren bij biologische vrouwen: reduceert ze vrouwen dan niet puur tot een beeld en stereotype?

Zo goed dat dit verhaal gedeeld wordt. Er is zoveel onbegrip en weerstand tegen dit onderwerp. Als de mensen zich eens echt gingen verdiepen in de struggles die transpersonen elke dag meemaken, als ze horen dat er niet zomaar hormonen gegeven worden, maar dat het een heel zwaar en uitgebreid traject is waar deze mensen doorheen moeten, voordat ze mogen worden wie ze zijn. Ik hoop op meer begrip en acceptatie! Top Henriëtte dat je dit deelt en heel veel succes met de reis naar jezelf mogen worden!