Ik begon met het luisteren naar deze podcast omdat ik erg geïnteresseerd ben in het onderwerp, en dat is ook de reden dat ik ben blijven luisteren naar deze serie. Helaas viel de serie me tegen. Ik vond het verhaal slecht geschreven en buitengewoon opgefokt geacteerd. Ik weet niet of dat de acteurs aan te rekenen valt, ik denk dat het script en de regie hier een paar steken hebben laten vallen. Dit verhaal had zoveel beter tot recht gekomen met wat meer ingetogenheid, meer overdenking, meer emotie. Er was werkelijk geen enkel personage in deze serie waar je ook maar een greintje sympathie voor voelt. Ze zijn stuk voor stuk gewoon hele irritante, opgefokte, soms op het kinderachtige af, totaal oninteressante mensen. Dat maakt het verhaal plat en eendimensionaal. Zonde. Zoveel interessanter was het geweest wanneer de luisteraar was uitgenodigd tot nadenken over de vraag: wat is goed en wat is fout? Wie is goed en wie is fout? Waarom doen mensen de dingen die ze doen? De luisteraar wordt op geen enkele manier geprikkeld antwoorden te zoeken op deze vragen omdat de personages zelf gevoelsmatig volledig lijken voorbij te gaan aan deze kwesties. Ze staan voortdurend in dezelfde ‘stand’, geen gelaagdheid, geen fluctuatie in toon en emotie. Zelfs het kleine meisje wat spreekt aan het begin van de afleveringen raakt niet, en omdat we haar verder ook niet leren kennen blijf je achter met de vraag waarom zij überhaupt deel uitmaakte van de serie. De podcast roert niet, ontroert niet, beroert niet. In plaats daarvan krijgen we enkele scènes te horen waarvan ik me echt afvraag wat deze bijdragen aan het verhaal. Het etentje bij Piet Schaap thuis is daar een goed voorbeeld van. Een vrij lange scène waarin er eigenlijk niets gebeurt, behalve meer opgefokt gepraat van de karakters over en weer. Wat deze scène aan het verhaal toevoegde was totaal onduidelijk. De muziek lijkt bij elkaar geraapt en is meer een storend dan ondersteunend element. Ten slotte is het mij nog steeds een raadsel waar, wanneer en tegen wie deze mensen hun verhaal vertellen. Aan het einde van de oorlog in een gevangenis? Lijkt me sterk dat je daar een biertje bij mag drinken. Tijdens de oorlog? Waarom? Eerlijk gezegd bleef ik achter met maar één emotie: irritatie. Irritatie over deze gemiste kans. Hier had zoveel meer mee gekund.

Ik vond het een super interessant hoorspel, ook het interview erna. Het enige is dat ik de stemmen soms op elkaar vond lijken, dus was soms een beetje goed opletten. Maar verder echt een aanrader om te luisteren

In een ruk geluisterd. Erg mooi hoorspel/podcast. Ik wist hier helemaal niks vanaf; zeer interessant. Ook mooi steeds de vraag: “wat zou jij gedaan hebben?”

Ik mis aflevering 3

Leuke mix van een hoorspel en een podcast. Tijdgeest wordt goed neergezet. Ik kan de platgekookte spruitjes bijna ruiken.

Interessant gegeven maar slechte uitwerking. Acteurs doen het verhaal geen recht en de muziekjes zijn soms ongepast bij de ernst van het verhaal.

Wat mij stak was het herhaaldelijk melden van het ‘feit’ dat men zou weten en dat uitsprak, dat ‘de joden’ wisten van het vernietigingskamp en can gaskamers. Als dat zo geweest zou zijn dan was er veel grotere paniek geweest maar het was het ultieme kwaad dat men algemeen dacht dat werken in het oosten wel mee zou kunnen vallen. Het theatrale praten maakte het nog minder in voelbaar. Gemiste kans lijkt mij.

Goed verhaal, goed verteld, goed geluid : in één keer beluisterd.

Zeer belangrijke boodschap van toen vertaald naar nu en ook om over na te denken...

Ik heb de podcast niet afgeluisterd door de vloeken. Voegen echt niets toe en zijn alleen maar kwetsend.

Goed opgezet, duidelijk verhaal over de ondenkbare keuzes die er in oorlogstijd gemaakt moesten worden.

Wat een goed opgezet hoorspel van een van de vele verhalen over een tijd die nooit vergeten mag worden. Petje af.

Het verhaal an sich is erg mooi, maar de stemacteurs brengen het zo theatraal dat dit voor mij alle geloofwaardigheid onder het verhaal uitslaat. Jammer.

De grote vloeken hebben mij snel doen afhaken.

Goed verteld en opgebouwd, maar die onnozele liedjes tussendoor zijn bizar en smakeloos..

Aanvankelijk had ik nog wel begrip voor de keuze van Ans (haar zelf redden). Maar uiteindelijk ging ze veel te ver. Ik vraag me altijd af hoe ik zou handelen als je zo in de knel zit.

Wat een gevloek, is dat nodig om zo’n indrukwekkend verhaal te vertellen

Indrukwekkende verhalen, op een geweldig goede manier “in beeld” gebracht. Verdient veel meer dan vijf sterren (een bizar woord in dit verband)

Wanneer komt deze podcast online?