Hij is de man die ik nooit had mogen willen. En nu... is hij mijn professor.

Easton Koch was mijn jeugdliefde - de oudere man die ik niet uit mijn hoofd kon zetten, die ik nodig had. Toen was ik nog maar een kind met grote ogen en een hopeloze verliefdheid. Nu ben ik volwassen. En hij staat voor mij in de collegezaal.

Dezelfde scherpe kaaklijn. Dezelfde koude, berekenende ogen. Maar als hij nu naar me kijkt, is er niets onschuldigs meer aan.

Hij waarschuwt me afstand te houden. Hij zegt dat ik niet weet wat ik doe. Maar ik weet precies wat ik wil. En dat is hem.

Elke gestolen blik, elke aanraking, elke ademloze stilte tussen ons - het leidt allemaal naar een plek waar we niet meer terug kunnen.

Hij wil controle. Maar ik wil zien wat er gebeurt als hij die verliest.

Een duister, obsessief boek. Geen langzame opbouw, geen ontsnapping, geen genade.