Olsun ama biliyorum ki “kaderin ardında bir kader vardır ve hepsinin ardında sen.” Bu yüzden aştığım da bu duvar perdeleri, o zaman buluşacağız. İki kralın hesaplaşması gibi çetin olacak karşı karşıya gelişimiz. Yine meydan okuyacaksın tüm şatafatınla bana. Bense yine eğileceğim karşında değil mi? Değil işte o zaman ne anlamı kalır bu nefis terbiyesinin. O zaman nerede kalır benim bu gönül zindanındaki zihin terbiyem. “Benim kılıcımın kını yok bilesin. Çünkü ben o kılıcı mezarımdan başka bir yere hapsedilmemek üzere çektim. Bu yüzden bir yanım hürdür bir yanım mühür.”

Kim diyebilir ki azaptaymışım diye. Azapta olmak için zamanı tutmam lazım. Mesela beni beş yıl azaba mahkum etmesi lazım eli sopalı yargıcın. Ya da en afilisinden bir müebbet hapis paklar seni demeli yan yana sıralanmış kırmızı önlüklü ağır ceza reisleri. Oysa bu zevkten öylesine yoksun bıraktım ki onları, öylesine kendime adanmış bir zevk kıldım ki bunu şimdi kimse bana azaptasın diyemiyor. Şayet ne ne kadar kaldığım belli burada ne de ne kadar daha kalacağım. O yüzden “benim azabımın mizanı zaman değil benim azabımın mizanı sensin.”

Sf. 10

Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim.

instagram.com/serhatkilictr

serhatkilictr@gmail.com