De meester-Mozartvertolker speelt met warmte, helderheid en humor

Dit is het derde en laatste album met de verzamelde pianosonates van Mozart die de Canadese pianist Angela Hewitt opnam – en haar 50e release voor het label Hyperion. Hewitt voelt feilloos de dramatiek aan die veel in deze sonates huist, blijkens haar spannende vertolking van de finale van Pianosonate nr. 14 in c mineur waarin de wereld van Beethoven maar één stap verder lijkt te zijn.

Ook de zachte melancholie in het Adagio in b mineur (KV. 540) is aan Hewitt wel besteed. En dan is haar spel weer licht en schertsend – met name in haar delicaat aangescherpte vertolking van de 12 Variaties op ‘Ah, vous dirai-je Maman’, en het balletachtige ‘Rondo’ van de Pianosonate nr. 16 in C majeur.

Het kristallijne geluid van de Fazioli-piano die Hewitt gebruikt houdt het midden tussen dat van een fortepiano uit Mozarts tijd en een moderne concert-Steinway, wat deze toch al glinsterende uitvoeringen nog eens een extra vleug transparantie meegeeft.