De stijl die met 'Sehnsucht' (1997) werd ingezet, wordt in Rammsteins derde album vervolmaakt. De band is in zijn element en doet wat hij het best doet: dreunende industriële metal versterkt met een vleugje techno, opera en wat cabaret. Het meest verrassende is niet de bombast ('Links 2 3 4' met de marcherende laarzen als beat) maar de ballads, in het bijzonder 'Nebel' en de titeltrack, die kwetsbaar beginnen en toewerken naar een orkestrale climax die de aardbevingsmeters rood laat uitslaan.