Waarom zou je kiezen tussen dansen en huilen als je het allebei kan doen?

De Zweedse popster Robyn verklaart op het openingsnummer: “Fembots have feelings, too”. En inderdaad, Body Talk bevat een stortvloed aan gevoelens. Het album leverde twee van de geliefdste ‘sad bangers’ van de 21e eeuw, ‘Dancing on My Own’ en ‘Call Your Girlfriend’. Ze inspireerden vele andere nummers over huilen op de dansvloer, met een mengeling van pijn en euforie.

De emotionele kern van Body Talk is breder dan die twee instantklassiekers. Op ‘Love Kills’ en ‘Hang With Me’ drukt Robyn luisteraars op het hart om zichzelf te wapenen tegen de pijn en het verdriet die liefde met zich mee kan brengen. Die kwetsbare momenten gaan hand in hand met nummers waarin ze blaakt van zelfvertrouwen en strijdlust. ‘Don’t Fucking Tell Me What to Do’ bijvoorbeeld, en ‘U Should Know Better,’ een even bizarre als heerlijke samenwerking met Snoop Dogg die wordt gekenmerkt door de pulserende beat en de speelse opschepperij. (Er zijn weinig popsterren die met succes een zin kunnen opdienen als ‘Even the Vatican knows not to fuck with me’.) Daarnaast is elke song een bevestiging van de visie die tot uiting kwam op ‘Fembot’: het album is vlekkeloos en helemaal in balans, met als middelpunt een artiest die er niet voor schroomt om haar ziel en zaligheid te tonen.