In moederland Canada was Gordon Lightfoot al een halve heilige en met Sundown (1974) volgde ook de vurig verlangde doorbraak in de Verenigde Staten. Zowel het titelnummer als het album stegen in beide landen naar de top en vingen de tijdsgeest van midden jaren 70: een flinke scheut akoestische, pastorale folk, een dosis sensitieve softrock en op emotionele momenten, als ‘Gordo’ mijmert over verloren geliefden en lange snelwegen, een pluizig dekentje van warme strijkers. Met ‘Sundown’ ging zijn ster juist krachtiger stralen.